Kluby inwestycyjne

Alternatywą dla funduszy wspólnego inwestowania zarządzanych przez profesjonalistów są kluby inwestycyjne. Są to grupy prywatnych inwestorów, którzy zbierają środki finansowe w jeden pakiet i razem decydują, jak powinny zostać ulokowane. Rozwiązanie to ma tę zaletę, że można zasoby pieniężne rozdzielić pomiędzy większą ilość walorów, niż gdyby każdy członek grupy miał inwestować sam. Ponadto nie ma konieczności płacenia prowizji, jaką pobierają za swoje usługi fundusze inwestycyjne czy też inne firmy pośredniczące. Traci się, co prawda, możliwość korzystania z wiedzy profesjonalistów zarządzających funduszami, ale pozostaje przyjemność osobistego dokonania wyboru akcji (można zdecydować się na dowolny rodzaj instrumentu finansowego]. Dodatkową zaletą jest to, że istnieje okazja do ożywienia kontaktów towarzyskich. Popularność tego rodzaju zrzeszeń niezwykle rośnie. W 1997 roku istniało ich w Wielkiej Brytanii około 350, ale już trzy lata później liczba ta wzrosła do ponad 7 000, z czego około 60% członków klubów nigdy wcześniej nie miało z taką działalnością do czynienia. Idealna liczba uczestników klubu wynosi gdzieś pomiędzy 3 a 20. Jeżeli klub zrzesza powyżej 20 osób, urząd podatkowy nazwie to korporacją i trzeba będzie zacząć płacić podatki korporacyjne. Niektórzy maklerzy oferują specjalne pakiety przeznaczone dla klubów inwestycyjnych. Są to: Barclays, DL Direct, Hargreaves Lansdown, NatWest, Charles Schwab, Schare Centre oraz TD Waterhouse.