Kluby inwestora

Kluby inwestora w warunkach polskich nie odbiegają w swoich założeniach od idei, która dynamicznie rozwija się na rynkach zachodnich, w USA, Francji czy Wielkiej Brytanii. Co do zasady jest to organizacja niewielkiej liczby członków, którzy tworzą wspólny portfel papierów wartościowych w oparciu o odprowadzane przez siebie regularnie sumy pieniędzy. Wspólnym interesem członków, oprócz osiągnięcia zysków z inwestycji, jest rozwój umiejętności inwestowania, podniesienie własnych kwalifikacji i poszerzenie wiedzy na temat rynku kapitałowego. Działalność klubów w Polsce została uregulowana w artykule 124 Ustawy o obrocie instrumentami finansowymi z 29 lipca 2005 r. Zgodnie z Ustawą, kluby inwestora tworzyć mogą osoby fizyczne na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności. W jednym klubie inwestora może być zrzeszonych nie mniej niż 3 i nie więcej niż 20 osób. Kluby inwestora zostały stworzone z myślą o drobnych inwestorach, dlatego Ustawa wyraźnie określa, że każdy z członków w ciągu roku kalendarzowego nie może wnieść na rachunki pieniężne klubu więcej, niż 20 tyś. zł. Do działalności klubu inwestora stosuje się wymienione w Ustawie przepisy dotyczące spółki cywilnej, ale samego klubu nie można uznać za taką spółkę z uwagi na wyłączenia niektórych rozwiązań kodeksu. Ustawa o obrocie jasno określa również, że ani klub inwestora ani jego członkowie nie mogą prowadzić działalności gospodarczej.